Het bevrijdingsvuur


Geschiedenis

De Nationale Bevrijdingsvuurestafette is sinds 1948 een landelijke traditie en wordt jaarlijks georganiseerd, een indrukwekkend teken van nationale eenheid. Met alleen al de bezoekers van de Bevrijdingsfestivals komen minimaal 700.000 mensen met het Bevrijdingsvuur in aanraking. 

In 1948 werd het Bevrijdingsvuur door Montogomery in Portsmouth naar het D-day strand in Normandië gebracht. Het Bevrijdingsvuur werd vervolgens door Nijmeegse atleten meegenomen naar Wageningen. In de Capitulatiezaal van Hotel De Wereld droegen zij het Bevrijdingsvuur over aan de toenmalige burgemeester Klaassesz van Wageningen. Vervolgens verspreidden andere estafettelopers het Bevrijdingsvuur via Rhenen naar Den Haag en andere plaatsen in het land.

Van 1954 tot en met 1962 haalden Leden van de Motorclub "de Rijnridders" de bevrijdingsfakkel op in Normandië en brachten het Bevrijdingsvuur in die jaren naar Wageningen.

Een jaar later, in 1963, liet de Gemeente Wageningen speciaal een brander installeren in een ketelhok van het Gemeentelijke Gas- en Waterleidingsbedrijf. Op deze manier zou het Bevrijdingsvuur eeuwig blijven branden.

Tot 1967 droeg de atletiekafdeling van de gymnastiekvereniging Houdt Braaf Stand (HBS) zorg voor de fakkelloop, zoals de Nationale Bevrijdingsvuurestafette toen heette, naar Hotel de Wereld. Nadat de atletiekafdeling van HBS was opgeheven, is Atletiekvereniging Pallas ’67 opgericht. Op 4 mei 1967 brachten atleten van Pallas’67 voor de eerste keer het Bevrijdingsvuur naar Hotel de Wereld. Het verspreiden van het Bevrijdingsvuur door heel Nederland gebeurd door onder andere atletiekverenigingen, 4 en 5 mei comités, scholen, Oranjeverenigingen en andere organisaties.

In 2005 hebben bijna 4.000 deelnemers uit 220 plaatsen het Bevrijdingsvuur als ‘een lopend vuurtje’ door het land verspreid. Een indrukwekkend teken van nationale eenheid. De aankomst van het Bevrijdingsvuur in de eigen gemeente is een mooie symbolische uiting bij de plaatselijke 5 mei activiteiten.

Bij de jubileumviering van de bevrijding in 2015 werd het Bevrijdingsvuur vanuit Hull ontstoken door Tweede Wereldoorlog veteraan Raymond Lord. Hij droeg het vuur over op Sword Beach, waar hijzelf op D-day aan wal is gekomen en gestreden heeft voor de vrijheid van Europa. Tourclub Wageningen’79 heeft dit Bevrijdingsvuur vanuit Normandië opgehaald. Bij de Belgisch-Nederlandse grens nam de Wageningse atletiekvereniging Pallas’67 het Bevrijdingsvuur over, om het vervolgens rond middernacht in Wageningen te brengen. Vanuit hier werd het Bevrijdingsvuur door 5.000 deelnemers opgehaald en naar meer dan 200 gemeenten in Nederland gebracht.

 

Vrijheidsvuurmonument

In de nacht van 4 op 5 mei 2011 werd om middernacht voor het eerst de eeuwige vlam van het nieuwe Vrijheidsvuurmonument ontstoken. Dit herdenkingsmonument is geplaatst op het terrein van Studentenvereniging Ceres. Deze studentenvereniging ligt op een steenworp afstand van het 5 Mei plein en Hotel de Wereld.
 

Hanshan Roebers heeft het monument ontworpen in opdracht van de Gemeente Wageningen. De zuil van het monument is gemaakt van rood koper. Hoofdthema in het monument zijn vier elementen en het zichtbaar maken van de verandering hierin. De vier elementen zijn bevrijding, vrijheid, herinnering en het symbool van eeuwig vuur. Het kunstwerk lijkt stil te staan, maar onder invloed van het daglicht en de wind varieert de hoogte van het monument. De wisselingen in de hoogte zijn onophoudelijk. Vrijheid is volgens de ontwerper een dynamisch begrip. In tijden van duisternis is de behoefte aan nabijheid van het licht het grootst. In lichter tijden reikt het licht naar haar bron.